برنجی و بوفینگ

پولیش یکی از قدیمی ترین روش های پردازش است که برای اولین بار در ساخت لوازم سنگی مورد استفاده قرار می گیرد. جلا دادن یک فرآیند ساینده سست در حال اتمام است که برای تولید سطحی با تحمل بسیار بالا در هندسه ، یکپارچگی سطح و ویژگی های زبری استفاده می شود. این هنوز هم یکی از مهمترین روش های اتمام است. ذرات صیقل دهنده عناصر کوچک یک سطح را برداشته و صاف می کنند. این صافی با مالیدن سطح با ذرات پولیش با دیسک چرخان حاصل می شود. جلا دادن بهترین روش امروزه برای بدست آوردن بهترین سطح است. تکنولوژی دقیق و فوق العاده با دقت بسیار بالا ، عناصر ضروری برای جلا دادن امروز هستند

پولیش برنجی و تنظیم برنجی اغلب یکدیگر را تکمیل می کنند ، اما این دو فرایند بسیار متفاوت هستند. پرداخت برنج با خارج کردن مواد از سطح فلز با استفاده از ساینده مانند چرخ ، کمربند و سایر وسایل انجام می شود. با این وجود ، برف زدن برنج شامل استفاده از چرخهای پارچه ای یا سایر مواد غیر تهاجمی است که برای رسیدن به اثر هدفمند ، بر روی سطح فلز فرو می روند.

جلا دادن یک فرایند نهایی است که معمولاً به دنبال لاپ زدن صورت می گیرد تا خصوصیات سطح نهایی اندازه ، زبری سطح و صافی لازم برای قطعات حاصل شود. جلا دادن در بسیاری از مواد از فولاد تا سرامیک کامپوزیت استفاده می شود. این برنامه ریزی خوبی برای قطعات ایجاد نمی کند که باید قبل از پولیش در لاپ زدن انجام شود ، زیرا صافی را در اختلافات کم و نه در مقیاس بزرگ اصلاح می کند. در اصل به نظر می رسد که جلا دادن دارای مکانیسم های ساینده سه بدن است. این امر به این دلیل است که از دانه هایی استفاده می کند که سست مانده و می توانند در پد بچرخند و بکشند. اگرچه برخی از دانه های ساینده در داخل پولیش جاسازی شده و منجر به سایش دو بدن می شوند.